Defosu Çıkmış Bir Dünyada Yaşıyoruz: Fütursuz Fanzin Röportajı

fütursuz fanzin

 

Fütursuz Fanzin ile tanıştığım zamanı hatırlıyorum. Daha ilk sayfasını açıp manifestolarını okuduğumda “Noluyoruz?” demiştim. Çıkışlarındaki söylemler ve olaya algılayış biçimleri açısından iddialı bulmuştum ki; hala öyle buluyorum 🙂 13. sayılarını yayınlayan ekip değişik kapakları, sarı sayfalarıyla kendilerine has bir duruşla yollarına devam ediyor. Yer yer muğlakta kalan noktalar konusunda kafama takılanları sordum, onlar da kendi dilleriyle cevap verdiler. Şiir üzerinden kendini tarif eden grup şimdilerde birleşik katmanlı bir öykü fanzini çıkarmaya girişmişlerdi. Tam bunun arifesinde bu röportaj iyi oldu. Kuşkusuz; Fütursuz Fanzin konusunda boşlukta kalan, anlama yönünden kafamda hala daha tam yerine oturmayan şeyler var ama ilerleyen zamanlardaki faaliyetleriyle çözümleyebileceğimi umuyorum. Bakalım zaman bize ne gösterecek.

 

  • İddialı bir fanzinsiniz. Öylesine cümleleriniz var ki; bazı noktaları parça parça sorarak devam etmeden önce tanımak istiyorum. Bir anlayış farkı, mevzuya başka noktadan yaklaşan bir algınız olduğunu düşündürüyorsunuz. Fütursuz Fanzin nasıl başladı? Arkasında bir kişi mi var yoksa grup mu? Dirsek temasında olduğunuz kimler var? Biraz bahseder misin?

puslu bir kış gecesiydi kapı eşiğinden sızan cılız ışık büyüyüverdi ve içinden sakallı beyaz

tabii ki böyle olmadı

tam olarak şöyle oldu

gözleme yerken karar verdik artık yapmalıyız bunu dedim

sonra nasıl olacak bu işler diye düşünerek boş boş yürürken adını koydum

emanet fotokopi makinasıyla da ilk baskısını almıştım

dünyaya gözlerini bu şekilde açmış oldu

elbette başlangıçta bir kıvılcımlanmanın getirisiyle ivmelendi fütursuzfanzin işler karışmaya başlayınca da manifestoda da bahsettiğim gibi birileri beni buldu mutlu bir ekip olduk

hızla yükselen başarısını ekibe borçluyum

dirsekten değil de omuzdan destek olan ve başlarken bana desteğini eksik etmeyen hayri saraça teşekkür ederim

 fütursuzfanzin 2

  • “sonuncu defoluyu sonuncu defolu yapan geçmişe tepki değil saygı günümüzde şairliğin adını kirletmiş kimlik şairlere dur demeye geldik ve hatta kimliksizlere kimlik kazandırmaya çivisi çıkmış dünyanın defosunu yapmaya geldik.” Her sayınızda yer alan Sonuncu Defolular’a dair kısa yazıdan bir parça bu. Defolulardan ve Sonuncusundan biraz bahseder misin? Hangi geçmişe saygılı, kimlere karşısınız? “Kimlik şair” tanımını biraz açar mısınız?

defosu çıkmış bir dünyada yaşıyoruz

çivi çoktan yamuldu ama birileri hala duvarı kırarcasına çakmaya çalışıyor bir yerlere yamuk bir şekilde

defolu iyiyi rahatsız etmek kötüyü haklı kılmak için neşr oldu

iğrençliğin barındırdığı tiksinç güzelliği göstermek belki de

sonuncu olmasının sebebiyse birileri bizi başlattı biz kendi sonumuzu hazırlıyoruz

defolu onu sahiplenenlerle başlayıp onlarla son bulacak bir sanat atölyesinin temelleridir

büyük konuşmak istemiyoruz ki zaten bundan dolayı büyük harf kullanmıyoruz ama bu açık yani kime saygılı kime karşı olduğumuz

villasında  bilmem ne aromalı kahvesini boğaza karşı yudumlayan kimliksizler şairim dememeli

onlar kim diye soracak olursanız onlar kendilerini biliyor

orhan veli kanalizasyon çukuruna düşerek öldü sabahattin alinin ölümü hala meçhulken kimliksiz şairlerimiz varlıktan ölecekler hiç şüphesiz

belki çoğunluğa belki popülere karşı demeyelim de farklı kaldırımlar olarak bakıyoruz

genelleme yapmak istemem ama yapacak olursak az olan özdür

nerde çokluk orda yokluk

 

  • Kuşkusuz, büyük iddialar büyük kanıtlar gerektirir. Yeni yeraltını inşaya giriştiğinizi ve ellerinizde dinamitleriniz olduğunu söylüyorsunuz. “Eski” olanda ne eksik, inşaya giriştiğinizin farkı ne? Bugün “adına yeraltı dediğiniz fanzinler” olarak gördüğünüz fanzinciler neyi yanlış yapıyor?

zincirler var yada bir kafes var içinde olduğumuz ve bizim dünyamız olduğunu iddia ettiğimiz

ama kimse bu zincirlerinden kurtulma cesaretinde bulunmuyor

kendine savaş açmak zahmetlidir eser miktarda vücut gerektirir

yanlışa veya doğruya karar verecek konumda değiliz ki zaten hangi gömleği giyeceğine karar veremeyen biriyim kendi adıma

ekipte de hukuk öğrencisi yok

neyse yani orada bahsetmek istediğimiz durum tam olarak şikayetçi olduklarımız aslında memnun olduklarımız hayatımızdan çıkmasın istediklerimiz

herkes adına konuşmuyorum elbette ama pay da önemli

fütursuzfanzin 1

  • Bu bahsettiğiniz değişimi yaratmak için sayfalar üzerinden seslenmek yeter mi? Aslına bakıldığında konuya bu derece agresif yaklaşımınız sokaklara taşan bir hareket olacağınız izlenimini uyandırıyor. Mesela Dadalar gibi. Buna dair bir hazırlık var mı? Metinler üzerinden bir değişim veya salt şiir ile bu dönüşümü gerçekleştirebileceğinizi düşünüyor musunuz veya bunun için neler yapıyorsunuz?

yazmanın yeterli olduğu ve salt bilginin iş gördüğü tek çağ ilk çağ diye düşünüyorum hali hazırda tüm devrimler veya açılan çığırlar sokakta başlayıp sokakta biterdi ama artık cümlelerle son buluyorlar

ilk yazı yazılırken onu yazan insanın yanında olsaydım yazdığını silerdim

eminim ki işlerin bu denli karışacağını ve çirkefleşeceğini tamin etmemiştir o zavallı insan

bilginin güç niteliği taşıdığı saatlerdeyiz ama sindirim problemi yaşıyor çoğumuz

dadalar hazımsızlık nedir bilmiyordu

beyinleri acıkmıştı ve kurt gibi aç olduklarına eminim

agresifliğimiz her birimizin kendi cehenneminde boğuluyor oluşuna

elbette bu kişisel tercihtir ama toplumsal tercihe dönüştüğünde sorun oluşuyor

iskelede otobüs beklemeye benziyor bu durum

beklemişliğim var gelmiyor o otobüs ağabeycim

sokaklarda çiçeksiz gezen herkese çiçek vaat etmiyoruz tinercilere daha çok tiner bağımlılara daha çok madde vermeyeceğiz elbette

ama fütürsuz artık bir insan gibi geziyor yiyip içiyor

uykusu gelince uyuyor ve uyanıyor

bayramlarda misafirliklere gidiyor

yolculuklara çıkıyor falan yani

biz de sokağa çıkmak için onun kıyafetlerinin kurumasını bekliyoruz

buna ağırlığından kurtulmak diyebiliriz

güneşin açmasını beklemek diyebiliriz

fütursuz kapak

  • Belki de yakın zamanda gördüğüm en farklı kapaklardan biri haziran sayınıza aitti. Siz ne anlaşılmasını istiyordunuz, sonuç ne oldu? Kabul, belki okur anlamadı ama siz ne anlatmak istediniz?

bir şey anlaşılmasını istemiyorduk

sadece anlaşılmasını istiyorduk

sonuçta anlaşılmadık

onların anlayamadıklarını anlatmak istedik

 

  • Son sayınızda şiirden ayrı olarak öykü üzerine bir fanzin çıkaracağınızı duyduk. Biraz bahseder misin?

 

beşpeşe adlı romanın da böyle yazıldığını daha önce düşünüp yapan birileri var mı diye araştırırken bulduk bunu belirtmek istiyorum

tam olarak o şekilde yazılmış bir öykü fanzini olacak

daha da açık konuşmak gerekirse

öykü fanzini şu şekilde ortaya çıktı

evden çıkarken fişi prizde unutmuş gibi hissettiğimiz zamanlardı

birbirinden habersiz çoğunluğu birbirini tanımayan irtibat halinde olmayan bir avuç insanın toplaşmasıyla ve her yazarın istediği kadar yazdığı istediği cümlede bırakıp bir sonraki bilinmeyen şahsa devrettiği bir fanzin olacak

yazarlar dahi kendinden bir sonraki cümlenin ne olduğunu henüz bilmiyor

buna rağmen güzel bir öykü okumaya hazırlanıyoruz J

şu günlerde son düzenlemelerini yapmaya çalıştığımız fütursuzöykü

her iki fütursuzfanzin sayısında  sınırlı sayıda dağıtılacak

 

  • Son olarak söylemek istedikleriniz…

son olarak söylemek istediğimiz el atına binen tez iner-miş

 

Küçük NOT: Verilen cevaplar fanzinin isteği üzerine, yazım kurallarına dokunulmadan yayınlanmıştır. Mesuliyet kabul etmiyoruz 🙂

Daha fazlası Efe Elmastaş

Ve Celle Senâük Fanzin Yolculuğuna Başladı

  Sayfayı ilk çevirdiğinizde karşınıza çıkan bir cümle. “artık ölülerimizi gömme zamanı...
Devamı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir